سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )
677
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )
منتهى الكلام ؛ نواب والاجاه و نواب عاليجاه . نجف على بن روشن على 1255 ه ق / 1840 م مولوى نجف على بن روشن على بن چودهرى نصرت اللّه شاگرد مولوى حيدر على سنديلوى و عالم فاضل شيعه و در دهولپور كارمند بود و تاريخ خاندان ناىدهولپور را تصنيف كرد و به قول رحمان على در 28 ذيحجّه 1255 ه ق / 1840 م براثر بيمارى فلج درگذشت . نجف على نونهروى 1261 ه ق / 1845 م مولانا سيد نجف على نونهروى براى تحصيل علم از وطن خود به لكنهو آمد و پس از پايان تحصيلات خود از غفران مآب به دريافت اجتهاد نايل آمد . وى در فقه و حديث و منطق و فلسفه و نيز تاريخ و ادب تبحر داشت و با مولانا غلامحسين و ابو القاسم ساسانى و نيز مولانا منصب على مناظرههاى مهمّى انجام داد . تكملهء نجوم السماء تاريخ وفاتش را 16 رمضان 1261 ه ق در عظيمآباد نوشته است : تصانيف او عبارتند از : كتاب مصائب سيد الشهداء عليه السّلام ؛ شرح قصيدهء سيد حميرى ؛ تفسير قرآن ؛ حاشيه بر بحث مثنّاة بالتكرير ؛ حاشيهء مير زاهد ملا جلال ؛ رسالة فى حرمة نكاح الشيعة بالسنّى ؛ لهاب السقر على من استباح الخمر و رسالة الانساب . نجف على بن غلامعلى 1290 ه ق / 1873 م 1345 ه ق / 1926 م حاج شيخ نجف على بن شيخ غلامعلى از اهالى جعفرآباد بلوك فيضآباد بود ، وى در 15 شعبان 1290 ه ق در بمبئى به دنيا آمد و چون به حدّ رشد رسيد كارهاى مهمى را در زمينهء دعوت و تبليغ ، در بمبئى انجام داد . مولوى چراغعلى نوگانوى نقل مىكند كه او از خاندان برهمن ( هندو ) بود و اجدادش به دين اسلام گرويده بودند . او تحصيلات ابتدايى را در نزد مولوى على جواد بنارسى زنگىپورى فرا گرفت و در بمبئى نزد سيد محمد شوشترى نجفى درس شرح لمعه و صدرا و شمس بازغه را